Την Brighton την ξέραμε από το μεταξύ μας παιχνίδι για το League Cup, εκεί όπου οι Reds δεν είχαν πρόβλημα να κερδίσουμε με 1-2. Οπότε πάνω-κάτω ξέραμε και τον τρόπο παιχνιδιού της ομάδας του Poyett. Αυτό ήταν ένα ακόμα θετικό στοιχείο που μας έδειχνε πως σήμερα δεν θα δυσκολευτούμε. Μέχρι να καταλάβουμε πάντως πως δεν πρέπει να υποτιμήσουμε τον αντίπαλο, η ομάδα τα βρήκε σκούρα.
Το ίδιο το παιχνίδι βοηθούσε τον King Kenny ώστε να κάνει κάποιες αλλαγές, χωρίς όμως να χάσει η ομάδα σε ποιότητα. Η πιο αξιοσημείωτη απ' όλες ήταν αυτή του Jamie Carragher. Η σημαία του συλλόγου συμπλήρωσε σήμερα 679 συμμετοχές και έδειξε πως έχει ακόμα βενζίνη στο ντεπόζιτο. Κατά τ' άλλα η έλλειψη καθαρού δεξιού χαφ ήταν εμφανέστατη μιας και Hendo, Stevie G και Adam δεν λογίζονται ως δεξιά χαφ.
Με την έναρξη του παιχνιδιού φάνηκε ποιος θα επιβάλλει τον ρυθμό. Το γρήγορο γκολ πάντως του Sktel αντί να βοηθήσει ψυχολογικά την ομάδα την άγχωσε για κάποιον ανεξήγητο λόγο. Αυτό το εκμεταλλεύτηκαν οι γλάροι που έδειξαν πως θα πουλούσαν πολύ ακριβά το τομάρι τους. Το καταπληκτικό γκολ του Lua Lua(του αδερφού του γνωστού σε όλους μας Lomana Tresor) έδωσε νέο ενδιαφέρον στην αναμέτρηση. Παράλληλα όμως έκανε τους παίκτες του Dalglish να ξυπνήσουν. Από εκείνο το σημείο και μέχρι το τέλος του ημιχρόνου οι κόκκινοι κυριάρχησαν, έχασαν πολλές ευκαιρίες με τον Downing και τον Carroll, για να έρθει η λύτρωση με αυτογκόλ(ένα απ' τα τρία(!!!) που σημειώθηκαν απόψε) λίγο πριν το τέλος του ημιχρόνου. Στο καλύτερο σημείο δηλαδή.
Με την ψυχολογία στα ύψη και με το σκορ υπέρ της, η ομάδα αναζήτησε κι άλλα τέρματα ώστε από την μία να κλειδώσει την πρόκριση, από την άλλη να χαρίσει θέαμα στο κοινό της. Και το κατάφερε μια χαρά. Ακολούθησαν τέσσερα γκολ και ένα χαμένο πέναλτι. Αν μη τι άλλο οι φίλοι των κόκκινων αποζημιώθηκαν με τον καλύτερο τρόπο απόψε.
Είναι σημαντικό για την ψυχολογία της ομάδας που πήραμε αυτή τη νίκη με πολλά γκολ. Χρειαζόταν ώστε να ανέβουν ψυχολογικά παίκτες-κλειδιά ενόψει των μεγάλων παιχνιδιών που ακολουθούν. Επίσης, πολύ σημαντικό το ότι σκόραραν και οι δύο επιθετικοί μας(Suarez-Carroll) ενώ έδειξαν πως συνδυάζονται πολύ καλά.
Επόμενος αντίπαλος στα προημιτελικά του θεσμού η πάντα επικίνδυνη Stoke. Μου θυμίζει λίγο τις κληρώσεις που είχαμε στο League Cup. Λέτε να σημαίνει κάτι αυτό;
Μπαίνουμε πλέον σε εβδομάδα τελικού. Φτιάξαμε ήδη πολύ καλή ψυχολογία. Άλλωστε σε τέτοια παιχνίδια η ψυχολογία παίζει μείζονα ρόλο. Ελλείψεις να μην έχουμε μέσα στην βδομάδα και όλα καλά θα μας πάνε!
Υ.Γ. Να πω και την κακία μου. Δεν θέλω να δω βασικό τον Downing στον τελικό. Θέλω στα άκρα Bellamy-Maxi. Ζητάω πολλά;;
Χρήστος Τσάλτας
Δημοσιεύτηκε: 19/2/2012 20:47